حقوق بشر اروپایی

سالهاست که اروپاییان به حقوق بشر خود می نازند و حتی خود را صاحب حق میدانند که به صورت سالیانه وضعیت حقوق بشر را در سراسردنیا بررسی کنند و طبق لیستی بدترین کشورهای کندرو یا بی توجه در ترقی شاخصهای احترام به حقوق بشر را مورد انتقاد قرار دهند.

انگونه که من متوجه شدم در طول این سالها گزارشات بیشتر تابعی از ملاحظات سیاسی بوده است در جهان کشورهایی هستند که در اقل توجه به حقوق واقعی بشری هستند اما هرگز نمره واقعی انها رسانه ای نمی شود اما برخی دیگر کشورها که در تضاد عقیده یا منافع بلوک غرب هستند با حربه حقوق بشر تحت فشار قرار می گیرند.

اخیرا موضوع قتل دو مسلمان را در فرانسه به علت روزه داری توسط کارفرما خود در یک پارکینگ شنیدم در این فکر بودم که شاید یک تصادف و درگیری ساده بین صاحب کار و کارگر بوده است که منجر به این جنایت شده است اما متوجه شدم در یکی از استانهای فرانسه قانونی توسط دولت وضع شده است که گرفتن روزه توسط مسلمین غیر قانونی بوده و برای احراز پایبندی توسط نیروهای کار خوردن نهار در ظهر الزامی می باشد.تا فرد ثابت نماید که روزه نیست.از همه درد اور تر اینکه اصحاب رسانه به هیچ وجه این موضوع را مورد توجه قرار ندادند و به راحتی از چنین فاجعه انسانی عبور نمودند رسانه هایی که درد حقوق بشر دارند و سنگ انرا به سینه می زنند چگونه می شود که نقض حقوق بشر در اروپا که می رسند ساکت می شوند.

البته روزه داری امری شخصی است و بهیچ وجه فرد روزه دار نباید منافع کارفرمای خود را برای اعتقادات شخصی خود از بین ببرد اما اگر کارگر مسلمان وظیفه خود را انجام می دهد چگونه الزامی اجازه داده است تا فرد برای حفظ موقعیت شغلی خود پای بر اعتقادات خود بگذارد و اگر فرد به وظایف شغلی خود به گونه صحیح عمل نمی کند و برای بنگاه اقتصادی خود سودمند نمی باشد کارفرما هیچگونه الزامی به حفظ چنین نیروی کاری ندارد بنابراین واقعا فلسفه وضع چنین قانونی را توسط یکی از دولی که خود را سردمدار حقوق بشر می داند درک نمی کنم مگر انکه این حقوق بشر اروپایی لباس سیاسی پوشیده باشد.