مطبوعات

در حدود یک قرن قبل برای اینکه خبری از یک طرف کشور به طرف دیگر برود چندین سال طول می کشید.

گردش اطلاعات کند بود و اساسا سیستم اطلاعرسانی ضعیف بود.

اگر اغراق نباشد حدود پانزده سال قبل دوره خدمت سربازیم را در یک شهرستان دور افتاده می گذراندم وقتی برای مرخصی به تهران بر می گشتم احساس می کردم از غار بیرون امده ام و وقتی اخبار را یکی یکی می شنیدم تعجب می کردم.

امروز با اینترنت و شبکه های تلویزیونی متعدد و پیامک .... پخش و پراکنش اطلاعات بسیار زیاد سریع شده است .

واقعیت این است که گردش اطلاعات امروزی مثل ساخت فیلم شده است همانطور که یک کارگردان فیلم سینمایی گردش بازیگران و ترتیب گفتن فیلمنامه راطبق یک ترتیب خاص و هدف مشخص انجام می دهد در برنامه های خبر امروزی یا مکتوبات نوشتاری اطلاعرسانی و گردش اطلاعات مثل همان فیلمهای تلویزیونی و سینمایی است.

هر خبرگزاری اولا خبرهایی که مناسب ایدئولوژی و منش خودش باشد را منعکس می کند و تحلیل اخبار را طبق تایید ایدئولوژیهای خود ارائه می نماید و این فضای کمال بی اعتمادی را در عرصه اطلاعرسانی ایجاد می نماید.

در روزگار امروز برای رسیدن به یک میانگین از وضعیت منصفانه اخبار می بایست یک ترکیب از چندین خبر رسانی مختلف را خواند یا شنید تا از کنار هم گذاشتن اخبار مختلف و در اوردن ضد و نقیض ها بتوان به یک جمع بندی معقول رسید.

البته گاها اخبار اینقدر ضد و نقیض هستند که از کنار هم گذاشتن اخبار بیشتر دچار گیجی می شویم و مثل معماهای پوآرو برای به نتیجه رسانیدن اضداد باید مسیر کاراگاهان را پیمود.

به نظر من این وضعیت برای نظام اطلاعرسانی مدرن یک سرشکستگی و ارتجاع مدرن می باشد.