جامعه سياست زده

حدود ده سال قبل در يك جمعي از دوستان بودم بنا شد هر كه ايده آل خودش را از آينده بگويد هر كس چيزي گفت و برنامه اي را براي آينده اش ترسيم كرد وقتي نوبت به من رسيد تصريح كردم از سياست بيزارم و آرزوهاي خودم را بيان كردم در پايان يكي از دوستان به كنايه و پوشيده گفت:" آيا فكر مي كني بدون تكيه سياسي مي شود قله هاي موفقيت را فتح كرد"

الان هم از سياست بيزارم و فكر مي كنم خصوصا در مملكتي كه زندگي مي كنيم مردم سياست زده شده اند بيش از آنكه قريحه اقتصادي ادبي هنري صنعتي... عامه مردم تقويت شده باشد مردم واقعا كارشناس سياسيند مسائل ريز و درشت مملكت و جهان را در حوزه سياسي تعقيب مي كنند و به نظرم واقعا اين پديده بدي شده است چراكه سلامت رواني اجتماع را به شدت تهديد مي كند استرس مي آورد و به بلوغ حوزه هاي ديگر آسيب مي رساند.

اخيرا يكي از دوستان نزديكم كه وبلاگم را خوانده است به من نوشت كه مطالبت بوي سياسي مي دهند بهتر است از اين حيطه اجتناب كني والبته اين آرزوي قلبي من است كه وبلاگم فارغ از هرگونه رنگ و لعاب سياسي جناحي باشد ولي واقعا چاره اي نيست وقتي از محيط زيست يا سند چشم انداز ملي يا ... مي نويسم ناخواسته موضوع به يك جائي ميرسد كه مجبورم با برآورد فكري خودم مشكل مطروحه و دلايل رخداد و جلوگيري از آنرا مونيتور كنم كه خواه ناخواه نامي از مرجع مشكل برده مي شود.

به اين وسيله مي خواهم تصريح كنم آنچه در وبلاگ مي نويسم با وسواس غيرسياسي بودن آورده شده است و فقط تفكرات شخصي خودم را مطرح كرده ام تا زمينه اي براي هم انديشي با ساير دوستاني باشد كه به موضوع مورد نظر علاقمند هستند و به نوعي شايد باعث بلوغ فكري گردد.